In het kader van ‘ontmoeten is de ander binnen laten in het huis van jezelf’,
stellen we 5 vragen aan Muriel Povel, eigenaar van Huis van Jonathan

Wie ben jij NU als je over jezelf leest bij ‘over ons’ op de website?
Dat is een mooie vraag… als ik naar mezelf kijk, maar ook wat ik van mensen terug hoor die dicht bij me staan, is voor mij typerend: zachtheid en krachtig. Naast geduld en doorzettingsvermogen. Ik ben wel een stabiel mens…dat klinkt bijna saai!

Ik houd van ‘groei’ in alle opzichten, zo ook ouder worden, maar 50 jaar worden heeft écht impact op mij gehad. Het is een duidelijk punt geweest voor me in de aanloop er naar toe, maar ook in dat jaar. Waar sta ik? En wat is mijn verlangen voor de resterende tijd van mijn leven. Zit ik in mijn leven zoals ik voor ogen had en heb ik daarin de juiste keuzes gemaakt voor mijzelf?
Je gaat echt een andere fase in en waar je minder hoeft te zorgen voor anderen komt veel meer de vraag bij jezelf uit: wat wil jij nog? En dan ook met een lijf wat minder kan en wil dan eerst!
Voor mij is het belangrijk dat ik écht eigen verantwoordelijkheid voor mijn leven kan nemen en kan dragen. Dat ik me daarmee kan onderscheiden in wie ik ben en hoe ik het doe, wat ik graag wil. Dit heeft er in geresulteerd dat ik ook ben gestart uiteindelijk als zelfstandig ondernemer, waar anderen wellicht dachten: je hebt het toch al mooi voor elkaar? Waarom zou je die onzekerheid aangaan?

Wat kost het je en wat brengt het je?
Wat het mij kost is zeker ook energie en tijd, investeren, uitproberen, vallen en opstaan. Het vraagt wat van je veerkracht om als zelfstandige te werken. Hoe onderscheid je je en hoe houd je je hoofd boven water? Bij ons moeten er ook gewoon kinderen studeren om maar een voorbeeld te geven. Maar het brengt mij zoveel energie en rust tegelijkertijd dat ik het op mijn manier en met mijn inzet kan doen. Met wie ik ben en met ál mijn kennis en wijsheid. Eigen regelruimte hierin is voor mij erg belangrijk, ik vind het gewoon fantastisch als ik zelf strepen in mijn agenda kan zetten of bijvoorbeeld heerlijk warm kan eten tussen de middag. Daarna wandelen met de hond, je hoofd leeg maken om vervolgens fris verder te gaan. Ik hou daar van…

Wat is jouw interne dialoog dan als ik je zo beluister?
Nou, mijn interne dialoog gaat regelmatig over wat ik graag wil en hoe het zich verhoudt wat anderen van mij vragen. Dit kunnen cliënten zijn, maar ook familie of vrienden. Ik kan altijd de dualiteit binnen mijzelf voelen, wie gaat er voor, hoe weegt het en hoe voelt dit voor mij. Ik denk dat naarmate je ouder wordt het ook makkelijker wordt om milder te kijken naar sommige dingen. Anderzijds scherp je zelf ook je eigen keuzes aan. En dit is niet altijd makkelijk, soms verlies je bijvoorbeeld vriendschappen of zie je mensen minder. Maar dat is denk ik ook volwassenheid en verantwoordelijkheid nemen voor eigen keuzes, prioriteiten en focus vasthouden. Voelend grenzen stellen…met een juiste plaats hierin van mijn hoofd, ha,ha.

Wat brengt het je als je daar voor durft te kiezen?
Oh, da’s best eenvoudig: een voldaan gevoel, rust, ‘zelf’ vertrouwen en misschien dan ook wel die zachtheid en ruimte die ik voor andere heb. Ik ben dan meer tevreden met ‘mij’, een soort geluksgevoel zeg maar… Of tevredenheid? Nou ja, zoiets… Ook ik mag elke dag nog van mezelf leren.

Tot slot: wat is voor jou belangrijk voor Huis van Jonathan?
Hmmm, …ik hoop dat Huis van Jonathan een ‘ont-moeten-plek’ voor mensen kan zijn, om in de eerste plaats zichzelf (weer) te ontmoeten en te verbinden met hoofd en hart. En dat je daarnaast altijd mag blijven leren over en aan jezelf, samen met anderen…het hoeft niet af of klaar te zijn, als je maar onderweg bent, lekker op pad…en dat je veel dingen zelf moet doen, maar dat je het niet alleen hoeft te doen. Dus…wees welkom!

Ik heb het leven lief en ‘never give up’! – Muriel Povel

 

© Copyright 2019 - Huis van Jonathan